من آن بدکاره ام که زیبایی ها را به چشم هیچ می بیند!!
و دنیا را بجز در حریم خلوت آغوش مردانی پست
در هیچ کجا اینقدر بی نوا نیافته است!

مَردُم، چشم ها و زبانهاشان،حرف ها و حدیث ها …
همه ی این بیچارگان هوس پرست
و سرمای سوزان هرچه هست
هرچه در کنار شهوت و شراب
و در راه فرو بردن نیاز به درگاه ناز میابند
همه را در کوله ام چپانده ام
با زور …
در تمام این سفرهای خواب آلوده ی مست
کسی نگفت که چه می کند این بدکاره ی باکره با این مردمان رذل
و نگفت
کدام نفرین تو را با تمام باکره بودن تا این حد گناه آلود کرده است؟