ثمین، فرشتهی کوچکم! هرگز مادرت را برای خودخواهیهایش سرزنش نکن! میدانم منطق مرا تو نمیفهمی و منطق تو را من! خوب هم میدانم که این مادر عصبیِ تنها، مثل مادر همهی دوستانت مهربان نیست، اما نمیدانی مادری که همهی زندگیاش را برای تو مبارزه کرده، برای تو و فقط برای تو جنگیده، برای تو زخم برداشته و برای تو از همهچیز بیآنکه برای خودش سهمی بخواهد تکهای برداشته، چقدر میتواند غمگین باشد، اگر میدانستی آنوقت شاید با این پیردخترِ غمگینِ غرغرو مهربانتر بودی!
فرشته
@ ۴ مرداد ۱۳۸۸
دستهبندی: دخترم، ثمین
تگها: , فرشته
کامنت؟