داداشکوچولو روی کاناپه لم داده داره افسانه ی سیزیفِ آلبر کامو رُ میخونه، میگم “بیا ماهُ ببین چه نازه”
کتابُ از جلوی صورتش پایین میاره، یکی از اون نگاه های مخصوصِش بهم میندازه، ابروهاشُ به اون طرز خاص که من خیلی دوست دارم و هرگز نتونستم توصیفش کنم بالا میبره و میگه “امشب دوباره ماه تمام است و ما تمام!”